"Ik geef er nu 21 jaar les en de laatste jaren gebruiken we Schatkist. Eerst de oude versie en sinds twee jaar de nieuwe, met Pompom. In mijn groep 1 zijn de kleuters helemaal weg van de pop. Ik had niet verwacht dat hij zo snel een plekje zou verwerven. De kinderen gaan heel serieus met hem om."

"Alles draait hier om Pompom. Toen er laatst sneeuw lag bijvoorbeeld, namen we Pompom mee naar buiten. Lekker warm ingepakt met een sjaal en wanten en prinsheerlijk op de Babyborn-slee van mijn dochter. We gingen sneeuwballen gooien en ik gooide er één naar Pompom. Nou, dat was mis. Verontwaardigd meldden de kinderen, dat Pompom dit helemaal niet leuk vond. En toen wat meisjes het op een gegeven moment koud kregen, zeiden ze: ‘Juf, Pompom heeft het koud. Ik denk dat we weer naar binnen moeten’."

"Ik vergeet hem ook wel eens, hoor. Maar niet voor lang. Want al snel zegt één van de kinderen ‘Pompom wil ook wat zeggen, juf’. Laatst wilde ik Pompom op school laten, toen we met de hele klas naar de kerk gingen voor Kerstmis. Maar de kinderen gingen niet weg zonder hem. Wat je met een pop in de kerk moet? Ik wist het niet, maar de kinderen hielden ‘m keurig netjes op schoot en fluisterden regelmatig ‘Mooi stilzitten hè?’. Na afloop waren ze echt trots, want ‘Pompom had goed geluisterd!’."

"De kinderen zijn erg enthousiast. De verhalen en manier van vragen stellen spreken enorm aan. Over Pompom hebben we het al gehad, die is super. Ook de letter- en cijfermuur gebruiken we veel. We zijn nu halverwege het jaar en bijna alle kinderen kunnen hun naam al schrijven. Dat komt echt door de methode, dat was eerst niet zo."

"Ja, best wel. Het is ineens behoorlijk strak georganiseerd allemaal. Je moet alles opschrijven, wilt niks vergeten en wilt ook steeds bedenken hoe je de activiteiten inkleedt voor de jongste kleuters. Veel spelletjes vind ik voor groep 1 nog lastig. Ik doe ze wel, maar met hulp van stagiaires. Sowieso maken we uit de activiteiten bewust een keuze. We doen drie weken over een project en verdelen de thema’s evenredig over de groepen. Anders wordt het te veel."

"Valt wel mee. Voor mijn kinderen heb ik nooit kleren gemaakt, maar voor Pompom vind ik het leuk. Ik sta rustig een half uur in de winkel om een stofje uit te zoeken. Inmiddels heb ik een vast adresje bij een gordijnenwinkel waar ik gratis lapjes krijg."

'Ik maak de kleding bij de thema’s. Een Sinterklaaspak ligt voor de hand, maar voor de winter heb ik ook een winterjas, een spijkerbroek en een dikke sjaal. Voor de lente heb ik een bloemetjesjurk gemaakt met een haarband waaraan vlechten zijn genaaid. De meisjes vonden het geweldig, de jongens vonden het raar dat Pompom ineens een meisje was! Met carnaval mochten de kinderen zelf een verkleedpak kiezen voor Pompom. Na een officiële stemronde werd dat een clownspak. Ik heb toen een elastieken kraag gemaakt en een broekje met korte pijpjes en belletjes eraan. Op de muts naaide ik een pompon en ik maakte er groene haren van een pruik aan vast. Om het af te maken kocht ik gele kousjes en rode gymschoentjes. In de kleinste maat, die passen precies."

"Kinderen zijn in principe heel alert op Pompom. Het is goed om hier als leerkracht in mee te gaan en nooit te lachen om de serieuze opmerkingen die kinderen over hem maken. Ikzelf betrek de pop zoveel mogelijk bij onze dagelijkse routine. En ook al kost het veel tijd, ik zorg graag voor passende outfits. Ik geniet ervan, als de kinderen enthousiast reageren. Voor hen woont Pompom bij ons op school en hoort hij er helemaal bij. Laatst vroeg zelfs een kindje wat Pompom deed tijdens de vakanties. Want was hij dan niet te veel alleen?"