"Die zijn positief. Natuurlijk heb je tijd nodig om jezelf in een methode te verdiepen. Maar doordat de activiteiten gebonden zijn aan seizoenen en feestdagen, spreken ze aan en pak je ze snel op. Zelfs oudere collega’s die nooit eerder met een methode werkten, zien de waarde van het pakket."

"Dat ik me niet door het programma belemmerd voel. Ik voel me gesteund en niet gestuurd. Neem het tellen bijvoorbeeld, daar kun je rustig activiteiten of zelfs een hele les aan toevoegen. Schatkist biedt ruimte om je eigen ding te doen, je hoeft het programma niet naar de letter te volgen. Stop vooral veel van jezelf erin."

"De hoeken! Ze kosten veel tijd en eerlijk gezegd ben je als juf wel eens geneigd om het hoekenwerk te laten zitten, vooral vanwege tijdgebrek. Nu ik door Schatkist min of meer word gedwongen, merk ik dat kinderen zich juist in het hoekenwerk helemaal laten zien. Vanuit hun spel ontstaan als vanzelf nieuwe leersituaties."

"Bij het ankerverhaal ‘Ritseldans en notentaart’ van het anker Herfst had een collega kronen gemaakt. Ze sloten met klittenband en droegen een plaatje van Ree of Beer op de voorkant. Toen de kinderen in de hoek het ankerverhaal naspeelden, zag je dat ze met die kroon echt Ree of Beer werden. Ze gingen bij elkaar op bezoek en het spel was fantastisch."

"Pompom doet in alles met ons mee. Natuurlijk zijn er activiteiten dat hij even in een hoekje zit, maar voor de rest is Pompom er zoveel mogelijk bij. We nemen hem bijvoorbeeld in de kar mee naar buiten. En wordt Pompom dan eens vies? Dan vraag ik de kleuters wat we daaraan kunnen doen. Zo is Pompom een mooie aanleiding voor direct handelend reageren."

"Schatkist werkt als methode echt vanuit het kind, en dat is mooi. Fijn is ook, dat je geen omkijken hebt naar je tussendoelen. Die haal je met Schatkist gegarandeerd. Tegelijkertijd laat Schatkist dingen liggen. Het blijft afhankelijk van je eigen enthousiasme hoever je met de methode gaat. Neem het anker Vriendjes. Daarin komen veel emoties aan bod. Maar wat doe je als een kleuter een dood konijn ter sprake brengt? Hoever ga je daarin? Dat zijn vragen die voor mij open blijven."

"Als ik ergens mogelijkheden zie, ga ik aan de slag. Zo ben ik nu eenmaal en het is mijn hobby. Ik besteed veel tijd aan de ontwikkeling van extra Schatkist-materialen. De eisen die ik mezelf stel zijn hoog. Want ik wil echt iets toevoegen. Waarom ik dit allemaal doe? Als Pabo-student heb ik zelf altijd veel materialen van internet gehaald en dit is mijn manier om iets terug te geven. En ik wil leerkrachten graag op een redelijk anonieme manier helpen, dat is voor mij enorm belangrijk."

"Een mooi voorbeeld van materialen die je hebt ontwikkeld, zijn de woordkaartjes voor de lettermuur. Ja, ik krijg daar veel positieve reacties op. Net zoals op de receptenkaarten en kaartjes voor de cijfermuur. Natuurlijk kun je dit soort kaartjes ook tekenen, maar ik weet dat dit bij mij geen succes wordt. En dus ben ik op zoek gegaan naar foto’s. Niet zomaar her en der wat plaatjes, maar heldere, duidelijke afbeeldingen. Ik vind het belangrijk dat mijn materialen rust uitstralen en er verzorgd uitzien. Dat is ook goed voor de leerlingen. Bovendien heb je op deze manier een goed hulpmiddel voor preteaching aan taalzwakke leerlingen."

"Werken met een nieuwe methode is in het begin best zwaar. Mijn tip is om Schatkist niet op de letter te volgen. Schatkist biedt veel vrijheid, neem die ook. Geef je eigen invulling aan het geheel en zorg dat je er je eigen ding in kwijt kunt. Zo wordt Schatkist echt een stukje van jezelf."